Τζογαδόμουτρο

Κάποιες ομάδες είχαν την ευκαιρία να αναδιοργανωθούν αγωνιστικά κατά τη διάρκεια της διακοπής λόγων εθνικών ομάδων, κάποιες άλλες που είχαν βρει ρυθμό δεν ωφελήθηκαν σίγουρα, ενώ πολλές (ιδιαίτερα από τα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα) έχουν αρκετούς διεθνείς στις τάξεις τους, οι οποίοι ταλαιπωρήθηκαν από τα ταξίδια.

Ακόμα μια σεζόν που τα κανόνια θυμίζουν νεροπίστολα διανύει η Άρσεναλ με την καρέκλα του Ουνάι Έμερι να τρίζει επικίνδυνα. Πολύ ενθαρρυντική η εικόνα της φετινής Λέστερ, που δεν έχει και ευρωπαϊκά παιχνίδια να κουράζουν τα πόδια των παικτών της. Το Σάββατο γενικότερα δεν είναι για πολλά πολλά, αυτό βέβαια επαφίεται στην κρίση του καθενός, ο τρόπος που κάνω εγώ τα πονταρίσματα μου όμως, δεν ευνοείται από τα σταυρώματα των ομάδων και τις αποδόσεις που έχουν προκύψει.

Καλοκαίρια και χειμώνες περιμένω να φανείς, τραγουδούσε ο αείμνηστος Δημήτρης Μητροπάνος, με το Tzogadomoutro να επιστρέφει έπειτα από τις παρατεταμένες διακοπές.

Πλούσιο το σημερινό πρόγραμμα, με τα ιταλικά παιχνίδια να διεξάγονται όλα Σάββατο καθότι αύριο είναι το Πάσχα των Καθολικών και οι "πιστοί" Ιταλοί τιμούν τις παραδόσεις.

Ένα από τα πιο καθοριστικά ματς για τον τίτλο δίνουν απόψε Μπαρτσελόνα και Ατλέτικο Μαδρίτης, αλλά κατά την προσωπική μου άποψη βλέπω το πρωτάθλημα να καταλήγει και φέτος στην Βαρκελώνη.

Πέρασε και η διακοπή με τα παιχνίδια των εθνικών ομάδων και επιστρέψαμε από χτες στην καθημερινότητα. Αυτά τα διαλείμματα όσο κι αν είναι εκνευριστικά, χρειάζονται, για όλους και για όλα. Για τους παίκτες, τους προπονητάς, τους τζογαδόρους, τους οπαδούς κτλ κτλ.

Όσοι με διαβάζετε χρόνια, γνωρίζετε πως δεν πανηγυρίζω στις νίκες, αλλά σχολιάζω τις ήττες περισσότερο. Είναι θέμα φιλοσοφίας, χαρακτήρα και προσωπικότητας και μην βιαστεί να πει κανείς ότι είμαι απαισιόδοξος. Το αντίθετο μάλλον, είμαι τελειομανής, ίσως πιο άρρωστο αυτό, καθώς κοιτάζω διαρκώς να διορθώνω και να ελαχιστοποιώ τα λάθη μου.

Στο τζόγο υπάρχει η ρέντα, υπάρχει και η γκίνια. Αυτά αφορούν καθαρά την τύχη, τις συμπτώσεις, το timing, είτε παίζεις ρουλέτα, είτε φρουτάκια, είτε στοίχημα, κάποιες φορές σε πάει δεξιά, άλλες αριστερά, ότι και να κάνεις, δεν εξαρτάται από 'σένα. Ο καλός ο παίκτης όμως ξεχωρίζει από την πειθαρχία του, το σωστό διάβασμα και όχι απαραίτητα την ευστοχία των επιλογών του.

Το γράφω ετεροχρονισμένα, αφού αυτή η μορφάρα επέστρεψε μέσα στις γιορτές στη γενέτειρα του και υπόσχεται αν μη τι άλλο, "μάχες" σε κάθε αγώνα, προκειμένου να σώσει την Λας Πάλμας από τον υποβιβασμό.

Μετά το ξυλούρι που έφαγε στα ματς με την Εθνική μας ο Λούκα Μόντριτς, τον περιμένουν και οι παίκτες της Ατλέτικο Μ. να του δώσουν ένα μπερντάκι, όπως και στις υπόλοιπες "τιτίκες" της Ρεάλ Μ., στην οποία από την στιγμή που στράβωσαν 1-2 αποτελέσματα, άρχισαν να ξεβράζονται τα λύματα στους δρόμους γύρω από το Μπερναμπέου.

Όποιος πιστεύει ότι οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν, μάλλον θα πρέπει να ξανανοίξει τα βιβλία της ιστορίας. Μπορεί το κλίμα της γης να έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία χρόνια, η "παγγαία" να έχει διαχωριστεί, να έχουν σβήσει τα ηφαίστεια, να έχουν εξαφανιστεί νησιά από τον χάρτη, το Αμβούργο όμως συνεχίζει να αγωνίζεται στην Μπουντεσλίγκα!

Από τις μεγαλύτερες μπαλαδόφατσες στην Ιταλία αλλά και την Ευρώπη ο κύριος της φωτογραφίας, ο αειθαλής Ζντένεκ Τζέμαν, προπονητής της Πεσκάρα, με πάγια τακτική και φιλοσοφία όλα τα χρόνια, το επιθετικό ποδόσφαιρο. Διαχρονικά έχει αποδειχτεί ότι μετράει η νίκη, το αποτέλεσμα, αλλά τι αξία έχει αν δεν ευχαριστηθείς το παιχνίδι, αν δεν παίξεις καλά;

Από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος, οι γαλαξίες, τα άστρα, οι σούπερ νόβες, οι πλανήτες, η ζωή, ό,τι βλέπουμε και αισθανόμαστε τριγύρω μας, ακόμα κι όσα ακόμα δεν μπορούμε να δούμε, υπακούουν στο ένστικτο της επιβίωσης.

Δεν υπάρχει στοίχημα για  μένα όταν αγωνίζονται εθνικές ομάδες. Το είπα και το τήρησα, δεν έγραψα, δεν ασχολήθηκα, δεν πόνταρα ΤΙΠΟΤΑ. Με το ζόρι είδα την Εθνική μας, σε ένα 90λεπτο υπνηλίας με το Γιβραλτάρ και μια αβαβά νίκη με την Κύπρο, αλλά είναι ο τελευταίος μου σύνδεσμος με το εγχώριο ποδόσφαιρο, μετά την αποστροφή μου από το γελοίο πρωτάθλημα της Super League.

Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας του ΟΧΙ, του Halloween (ναι, το γιορτάζουμε κι αυτό τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα δυστυχώς) και των πρώτων απολύσεων των προπονητών. Η έκφραση "δεν προλαβαίνει την παρέλαση" αποκτά ουσία και νόημα όχι μόνο στο ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά και σε πολλά ευρωπαϊκά, άσχετα αν πιστεύουν κάποιοι πως στα μεγάλα πρωταθλήματα, όλοι οι πρόεδροι δείχνουν υπομονή και καλά.

Ζορίστηκα πολύ σήμερα είναι η αλήθεια, όχι απλά για να βρω κάτι να γράψω, αλλά για να παίξω, αφού όσο προχωρούσα το  διάβασμα και την ανάλυση μου, τόσο περισσότερα διέγραφα από τις σημειώσεις μου. Δύσκολο Σάββατο, ελάχιστες οι καλές περιπτώσεις, τουλάχιστον στα πρωταθλήματα που μελετάω και παρακολουθώ και σε αυτή την περίπτωση το ποντάρισμα καλό είναι να μένει σε χαμηλά επίπεδα.

Στο κρεβάτι μπορεί να γινόμαστε ζώα, άντρες και γυναίκες, είναι όμως εντελώς διαφορετική η διαδικασία που ακολουθεί το κάθε φύλλο για να καταλήξει εκεί.

Το πρώτο τζακ ποτ της χρονιάς ήρθε την Πέμπτη, με το 0/4 στις προβλέψεις για το Europa league (μ' αρέσει που είχα γράψει ότι υπάρχουν και ευκαιρίες, τρομάρα μου!). Αυτό που δεν μπορεί να μου στερήσει κανείς πάραυτα, είναι η αισιοδοξία και συνεχίζω σήμερα με θετική προσέγγιση στα πράγματα.

Μπορώ και επίσημα πλέον να ευχηθώ καλή στοιχηματική σεζόν, αφού σήμερα (χτες για την ακρίβεια), μπήκαν στο πρόγραμμα, Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία και η μικρή μας Ελλαδίτσα. Φουλ κουπόνι λοιπόν, με σύνεση και λογική προχωράμε όπως και χτες που μας τα χάλασε μόνο η Μπράουνσβαϊγκ.

Μπορεί θεωρητικά να μην έχει κάποιο ουσιαστικό κίνητρο, παίζει όμως μπαλάρα και δείχνει πως δεν θα χαριστεί σε κανέναν μέχρι το τέλος. Ο λόγος για τη Ναντ του Σέρχιο Κονσεϊσάο, ο οποίος κάνει το αγροτικό του και νομίζω πως είναι θέμα χρόνου να απασχολήσει μελλοντικά και μεγαλύτερους συλλόγους.